یک نقشه از کل پلتفرم.

ویرایشگرها سند JSON تولید می‌کنند. ترکیب‌کننده سرهمشان می‌کند؛ انتشار، نسخه‌ای تغییرناپذیر را منجمد می‌کند که نسخهٔ دقیق ابزارهای سازنده‌اش رویش مهر شده. اجراها نسخه را بار می‌کنند، کندل‌ها را از چهار مرحله می‌گذرانند و رویدادهای پیشرفت را جریان می‌دهند. کامپایل‌ها همان گراف را به کد MQL پایین می‌آورند و به سرویس کامپایل می‌سپارند، که فایل نهایی ترمینال را برمی‌گرداند.

چهار گام میان سفارش و کارگزار: دروازه‌ای که می‌تواند ورود را رد کند، مدل اندازه‌گیری، نگاشت اطمینان که اندازه را با مقدار اطمینان سفارش مقیاس می‌کند، و نگهبان ریسک پایانی که نتیجه را مهار می‌کند.

قاعده‌های ایستای پنجرهٔ زمانی که مسدود می‌کنند، می‌کاهند یا بستن اجباری می‌کنند؛ نشست‌های بازار آگاه از ساعت تابستانی؛ آتش‌بس خبری دور رویدادهای زمان‌بندی‌شده؛ و نقشهٔ حرارتی خودآموز بر اساس روز و ساعت.

کندل‌به‌کندل سریع و درشت است؛ تیک شبیه‌سازی‌شده حرکت درون‌کندلی را درون‌یابی می‌کند؛ تیک واقعی تیک‌های ضبط‌شده را بازپخش می‌کند. موتور برداری خط لولهٔ سیگنال را ترتیبی اجرا می‌کند و اجرا را به بک‌اند برداری سریع می‌سپارد — مدیریت مرحلهٔ معامله موتور مرجع را می‌خواهد.

درون دامنهٔ تصمیم، خواندن کندل جاری خطا می‌دهد — این نگهبان ساختاری است، نه توصیه‌ای. ابزارهای بازترسیم‌شونده زیر مکان‌نمای متحرک دوباره ارزیابی می‌شوند تا هر کندل فقط گذشتهٔ خودش را ببیند؛ سرهم‌بندی هر ابزار بازترسیم‌شونده را در گزارش ساخت پرچم می‌زند.

گذرگاه دادهٔ اختیاری هر سیگنال. سیگنال جست‌وجو طرح را اعلام می‌کند؛ فیلترها و مرحلهٔ سفارش می‌خوانند و می‌نویسند. نوشته از وضعیت بعدی به بعد خواندنی می‌شود — هرگز در همان وضعیت — تا اطلاعات همیشه رو به جلو جریان یابد.

هر خانوادهٔ سند یک پیش‌نویس تغییرپذیر برای هر نویسنده و زنجیره‌ای از نسخه‌های منتشرشدهٔ تغییرناپذیر نگه می‌دارد. شمارهٔ نسخه فقط جلو می‌رود؛ تفاوت‌گیری امکانی درجه‌یک است؛ اجراها و کامپایل‌ها به نسخه سنجاق می‌شوند، پس هیچ‌چیزِ در حال اجرا زیر پایتان عوض نمی‌شود.